Van Worms naar de opleiding in Stendal
Worms is een stad in de Duitse deelstaat Rijnland-Palts, gelegen aan de Rijn. Samen met Trier is het de oudste stad van Duitsland, bekend als een zogenoemde Nibelungenstad met vele middeleeuwse bouwwerken. In deze stad werd Philipp Raquet op 2 december 1922 geboren als enig kind van Johannes Raquet en Anna Maria Würtz. Als 18-jarige begon Philipp Raquet aan zijn opleiding tot Fallschirmjäger (parachutist).
De eerste opleidingsschool bevond zich in Stendal, ten westen van Berlijn. In 1940 werd deze school verplaatst naar Wittstock en vervolgens naar Braunschweig. Elke parachutist moest eerst drie maanden infanterietraining doorlopen, gevolgd door een zestiendaagse parachutecursus. Na zes sprongen verdiende de militair de felbegeerde para-badge (vanaf 1943 werd ook een nachtsprong verplicht). Alle mannen, van officieren tot gewone soldaten, moesten exact dezelfde zware instructies volgen.
.png)
De hel van Kreta en een foto uit Frankrijk
Op 20 mei 1941 begon de Duitse landing op Kreta, de eerste grootschalige luchtlandingsoperatie uit de geschiedenis. Op de ochtend van 21 mei vulden honderden vliegtuigen en zweefvliegtuigen de lucht boven de sector Chania – Maleme. Later die dag volgde een tweede invasiegolf rond de vliegvelden van Rethymnon en Heraklion. De Duitsers leden tijdens de eerste landing zware verliezen. Velen stierven al in de lucht voordat ze de grond bereikten, of werden beschoten terwijl ze zich op de grond probeerden te bevrijden van hun parachutes. Het eiland werd verdedigd door 28.500 Britse en Gemenebest-troepen en ongeveer 10.000 Grieken.
Nadat de Duitse luchtmacht de verdedigende stellingen had gebombardeerd, slaagden de verdedigers er alsnog in om honderden parachutisten uit te schakelen. In totaal kwamen bij deze operatie naar schatting vijfduizend Duitse parachutisten om het leven. Doordat de Duitsers echter onophoudelijk nieuwe troepen bleven droppen, kregen zij uiteindelijk toch vaste voet aan de grond.
Philipp Raquet overleefde de strijd op Kreta. We zien hem drie jaar later terug op een foto die in 1944 in Frankrijk is genomen.

Op zijn uniform zijn de volgende vier onderscheidingen te zien:




Terugtocht richting de Achterhoek
In april 1944 werd in de omgeving van Amiens het Fallschirmjäger-Regiment 18 opgericht als onderdeel van de 6. Fallschirmjäger-Division. De kern van dit regiment bestond uit officieren en onderofficieren die waren hersteld van eerdere verwondingen. Toen de geallieerden op 6 juni 1944 in Normandië landden, werd de kaderopleiding direct beëindigd en het regiment definitief geformeerd.
De 6. Fallschirmjäger-Division vocht genadeloos. Ze trokken zich na een gevecht terug om een dag later op een andere plek hard toe te slaan. Zo ook bij Slot Moyland (gemeente Bedburg-Hau, nabij Kleef), waar veel Canadezen en Britten sneuvelden. Tot 10 maart 1945 vochten delen van het regiment als achterhoede op de linkeroever van de Rijn. Op 24 maart 1945 staken sterke Canadese en Britse eenheden na zwaar artillerievuur vanuit het gebied rond Grieth de Rijn over en vormden direct een bruggenhoofd. Tegen de avond waren de Britten al opgeschoven naar Millingen.
Mede door Operatie Varsity – de geallieerde luchtlandingen bij Hamminkeln en Wesel – moest de divisie zich in de nacht van 25 maart terugtrekken naar de linie Emmerich – Praest – Millingen. Toen op 25 maart ook bij Emmerich Britse troepen de rivier overstaken, werden de Duitsers naar het noordoosten gedreven. Tijdens de hevige gevechten rond Anholt en Isselburg op 28 maart raakte het contact met de linkerflank verloren. Eind maart 1945 had de divisie zich onder zware vijandelijke druk teruggetrokken tot aan de spoorlijn Doetinchem – Terborg – Varsseveld – Aalten.
30 maart 1945: Bontebrug bij Silvolde
Hier vinden we groepscommandant (Gruppenführer) Philipp Raquet terug met zijn manschappen in de buurt van Silvolde. Zijn eenheid had zich ingegraven in de buurtschap Bontebrug (ter hoogte van de huidige nummers 2, 4 en 6) en was ingekwartierd rondom de huizen en boerderijen. Op 30 maart 1945 kwam het aanzwellende, moordende geallieerde trommelvuur vanuit Dinxperlo steeds dichterbij. Het knerpen van de rupsbanden en wielen van de naderende Shermantanks was al hoorbaar. Philipp Raquet gaf zijn mannen het bevel om posities in te nemen en de aanval te openen.

Getuige Ben Vriezen vertelt:
"Eindelijk kwam de bevrijding van de kant van de Kerspas. Maar de Duitsers rondom ons huis en de Bontebrug wilden hen toch nog tegenhouden. In ons buurtje (thans Bontebrug 2-4-6) zaten de Duitse soldaten elk in een eenmansgat (gaten van 1 bij 1 meter en bijna 2 meter diep). De commandant zat het dichtst bij de weg en hij beval zijn soldaten tot de aanval over te gaan, maar die zagen daar het nut niet meer van in. Ze schoten een paar kogels af in zijn richting… Inmiddels kwamen de geallieerden steeds dichterbij… De Duitsers zijn uit hun eenmansgaten gesprongen en richting kerk gerend om zo aan de Engelse troepen te ontsnappen. De commandant lag dodelijk gewond in zijn eenmansgat. Buurman Pothoff en ik hebben hem eruit gehaald en bij ons in de werkplaats op een deken gelegd. Mijn moeder knielde bij hem neer en probeerde hem wat te drinken te geven en de levensgeesten te activeren, maar de man overleefde het niet…"

De zoekgeraakte portefeuille
In de jas van Philipp Raquet vond Ben Vriezen een portefeuille. Hij besloot deze te bewaren om de persoonlijke bezittingen later aan de familie van de soldaat terug te kunnen geven. In de portefeuille zaten brieven van een zekere Rudolf Jökel, foto’s en een persoonlijke brief van Raquet zelf, gericht aan een vriend.
Vertaling van de brief van Philipp Raquet:
"Lieve Herbert, ik weet dat je mij elke wens naar mogelijkheid vervult en deze kun je zeker vervullen. Het is niet meer dan dat je mij het geld (gulden) wisselt of zo opgeeft en naar huis stuurt, terwijl ik hier niks mee ga doen. Ik schrijf je nog een keer mijn adres en dat is: Johannes Raquet, Schwertstr. 5, Worms – Philipp. Leg jouw 40 en 25 biljetten erbij, het zijn 1000 gulden. Wees zo lief en stuur dit geld weg, zodat de Tommy (Engelsman) het niet krijgt. Lieve groeten en hartelijke dank, Philipp"


Ben Vriezen heeft destijds nooit geweten wie de omgekomen soldaat was en bewaarde de portefeuille tot zeker 1995. Op zijn verzoek stuurde archivaris Bernard Dorrestijn de portefeuille omstreeks 1995/1996 naar de Duitse oorlogsbegraafplaats in Ysselsteyn, zodat de inhoud nader kon worden onderzocht. Daar raakte het pakketje echter zoek. Pas in 2020 – na een kwart eeuw – werd de portefeuille bij toeval teruggevonden door een medewerker van het Archief Volksbund Ysselsteyn.
Epiloog
De mannen van de Silvoldse E.H.B.O. hebben het lichaam van Philipp Raquet opgehaald en naar de Rooms-Katholieke begraafplaats in Silvolde gebracht. Zo kwam Philipp Raquet aan zijn einde door de kogels van zijn eigen manschappen. Zagen de Duitse parachutisten in dat verder vechten volstrekt zinloos was? We zullen het nooit met zekerheid weten, net zomin als waar de duizend gulden uit de brief ooit is gebleven. De restanten van de 6. Fallschirmjäger-Division trokken verder noordwaarts. Medio april 1945 wisten zij Britse pogingen om het Twentekanaal over te steken nog tijdelijk te dwarsbomen, maar na zware tankaanvallen werden zij over de linie Zutphen – Voorst – Bussloo – Deventer richting het IJsselmeer gedreven. Via posities bij het Apeldoorns Kanaal (tussen Hoenderloo, Apeldoorn en Vaassen) trok de divisie begin mei naar de linie Amersfoort – Nijkerk – Putten. Daar gaven zij zich aan het einde van de oorlog over aan de Britten.
Historisch document: Nota van 24 maart 1946
(Onderstaand archiefstuk is overgenomen met behoud van de oorspronkelijke spelling uit 1946).
24 MAART 1946
Afd. A: Algemeene Zaken C.A.
Nota
Aan het College van Burgemeester en Wethouders Betreffende:
de graven der gesneuvelde geallieerde en Duitse militairen, der gefusilleerde Nederlandse burgers en der gestorven zgn. “Todt-arbeiders”
Naar aanleiding van ons bezoek van hedenmorgen aan de begraafplaatsen te Terborg, Silvolde en Varsseveld in verband met het aanbrengen van kruisen en de inspectie op het onderhoud der bovenvermelde graven, zouden wij gaarne het volgende onder Uw aandacht brengen.
R.K.-begraafplaats Silvolde Graven Duitse militairen.
De kruisen der tien graven van de Duitse militairen zijn niet onderhouden en gedeeltelijk gebroken; overigens zijn de graven netjes aangeharkt. Tien duitsche militairen werden begraven. Zes van hen door de duitschers zelf; vijf graven dragen kruisen.
Op een van de kruisen stond met potlood: Kurt Zucht, Oberjäger. Met zijn kameraad Gefreiter Anton Brambach zou hij op 25 October 1944 bij een vliegaanval aan de Ettenscheweg onder Etten zijn gedood. Beide lijken werden op de R.K.-begraafplaats te Silvolde ter aarde besteld. Door een auto-ongeluk op Duitsch grondgebied zijn gedood Obgefr. Hans Georg Wolff, geboren 22 juni 1923, en Obgefr. Pankraaz Raab, geboren 3 September 1903, beiden omgekomen op 2 Februari 1945. Zij behoorden tot een in Silvolde gelegen compagnie.
Op 24 Februari 1945 werd, eveneens door een ongeluk, in Rees (Duitschland) gedood: Fallschirmjäger AN Rgt. 21 Obgefr. Wilhelm Meyer, geboren 21 Januari 1916.
De zesde militair, Josef Siewek, Fahnenjunker-Unteroffizier, is omgekomen bij het bombardement op het kasteel “Schuijlenburch” onder de gemeente Gendringen, dat plaats vond op 19 maart 1945. Alle nadere gegevens ontbreken.
Tenslotte zijn tijdens de bevrijding gesneuveld een viertal duitsche militairen, die door de E.H.B.O. in één graf en ongekist ter aarde zijn besteld.
De gegevens van drie zijn:
Fallsch. Art. Rgt. 6 T – Friedrich Brüning, geboren 06-09-1927
R Flg Ers Batt VII – 18150 – Alfred Spaltenstein (in origineel: Spaltensein), geboren 23-07-1927
T 55 A – 64842 – Philipp Raquet, geboren 02-12-1922
Van de vierde zijn geen gegevens.
Zij sneuvelden op 30 maart 1945.
Hun graf werd door het Canadeesche leger geregistreerd als: 210 593 – 85 K/A 1-4-45 4 C GRU.


Bron :
Archief Volksbund Ysselsteyn
Ecal Doetinchem
Bernhard Deeterink
Heemkundig Vereniging Old Sillevold
www.lexikon-der-wehrmacht.de
www.vidmore.com/nl/image-upscaler (foto bewerking)
Met speciale dank aan :
Bernhard Dorrestijn
In herinnering Ben Vriezen 03-12-1927 / 21-12-2020
Archief Volksbund Ysselsteyn
Jan Heemels
Tekst :
Maarten Koudijs
Amateur-Regio Historicus
Foto: Evie Koolenbrander
Archief Volksbund Ysselsteyn
Stichting Opdat Wij Niet Vergeten



















.avif)












.avif)



















