In de nacht van 11 op 12 juni 1943 zette de Royal Air Force (RAF) 783 bommenwerpers in voor een grootschalige aanval op Düsseldorf in het Duitse Ruhrgebied. Die nacht keerden 38 toestellen niet terug naar hun basis in Engeland. Een van de verloren vliegtuigen was de Wellington MkX (registratie HF-542) van het 429 Squadron RCAF (Bison Squadron). Dit squadron nam met 18 toestellen deel aan de aanval. Drie daarvan keerden niet terug naar de thuisbasis East Moor.
De fatale vlucht en de onderschepping
De Wellington HF-542 steeg op 11 juni om 23:08 uur op vanaf vliegbasis RAF East Moor. De bemanning was afkomstig van 23 Operational Training Unit (OTU) en diende nog maar enkele weken bij het squadron. Op de heenweg naar het doelwit werd de bommenwerper onderschept door Hauptmann Manfred Meurer, een ervaren Duitse nachtjager van 3./NJG1. Hij was met zijn Messerschmitt Bf 110G-4 opgestegen vanaf vliegbasis Venlo en schoot de Wellington omstreeks 01:10 uur neer.
Het toestel sloeg te pletter op het landgoed Tandem te Westendorp
De volledige vijfkoppige bemanning kwam hierbij om het leven:
Pilot: Pilot OfficerRalph Perry Davies (RCAF)
Navigator: SergeantDuncan Eric Campbell (RCAF)
Bomb Aimer: FlightSergeant Rudolph Zeidel (RCAF)
Wireless Operator /Air Gunner: Warrant Officer Class II Louis Philippe Roma Taillefer (RCAF)
Air Gunner: SergeantAlbert James MacLachlan (RCAF)
Ongeveer een uur na de crash ontplofte er een achtergebleven 500-ponder (brisantbom) in het wrak. Door deze enorme explosie werden twee van de vijf bemanningsleden nooit meer teruggevonden. Zij gelden tot op de dag van vandaag als vermist.
Het officiële proces-verbaal (15 juni 1943)
Opgemaakt door J.J.G.Boot, Burgemeester en Plaatselijk Luchtbeschermingsleider van de gemeente Wisch:
"Ondergetekende, Burgemeester, tevens plaatselijk luchtbeschermingsleider in de gemeente Wisch, heeft de eer u het volgende te rapporteren. Op zaterdag 12 juni 1943 om 01:10uur werd, in verband met het neerkomen van een Engels vliegtuig gevolgd dooreen explosie te Westendorp in deze gemeente, het luchtalarm gegeven. Uit nader binnengekomen berichten bleek dat het vliegtuig was neergekomen in een weiland ongeveer 150 meter achter de boerderij 'Nieuw Toebes', bewoond door J. Heesen te Westendorp. Onmiddellijk werd de ordedienst Varsseveld uitgezonden om het terrein af te zetten, in samenwerking met de plaatselijke Koninklijke Marechaussee. De drie bewoners van de voornoemde boerderij kregen het bevel hun woning te ontruimen. Om 02:10 uur is een brisantbom in de onmiddellijke nabijheid van het vliegtuig geëxplodeerd.
Bij nader onderzoek bleek dat er dicht bij het vliegtuig nog een tweede, niet-ontplofte brisantbom lag. Verder werden de lichamen van drie Engelse vliegers gevonden, waarvan één destijds niet kon worden geïdentificeerd. Omstreeks 07:30 uur is de afzetting overgenomen door de Duitse Wehrmacht. Het Sprengkommando heeft de resterende brisantbom onschadelijk gemaakt, waarna de bewoners hun ontruimde woning weer konden betrekken. Met toestemming van de Duitse Wehrmacht zijn de lichamen van de vliegers overgebracht naar het lijkenhuisje te Varsseveld. Het luchtalarm werd beëindigd om 02:45 uur. Van het vorenstaande is telefonisch mededeling gedaan om 01:30 uur en om 06:00 uur aan de Rijksinspectie voor de bescherming van de bevolking tegen luchtaanvallen te 's-Gravenhage, de Wehrmachtskommandant te Arnhem en de Polizei-Offizier bij de Beauftragte des Reichskommissarste Arnhem.
Aldus opgemaakt onder de eed, afgelegd bij de aanvang mijner bediening. Varsseveld, 15 juni 1943. De Burgemeester, tevens Plaatselijke Luchtbeschermingsleider voornoemd, (getekend) J.J.G. Boot."
De berging en de graven in Varsseveld
De drie geborgen lichamen werden op 16 juni 1943 om 07:00 uur met militaire eer begraven op de Algemene Begraafplaats te Varsseveld. Destijds konden er slechts twee worden geïdentificeerd: Albert J. MacLachlan en Ralph P. Davies. Het derde lichaam werd begraven als een onbekende vlieger. Pas in 1946 werd de derde persoon officieel geïdentificeerd. Aan de hand van het uniform en het gebit kon worden vastgesteld dat het ging om de navigator, Sergeant Duncan Eric Campbell. Zij rusten vandaag de dag in Varsseveld, direct naast de bemanning van de Lancaster ME840 (550 Squadron), die in de nacht van 16 op 17 juni 1944 neerstortte bij boerderij 'Oude Lieftink' aan de Heelweg.
Opdat wij niet vergeten:
Duncan Eric Campbell (28 jaar) Navigator. Zoon van Duncan en Sally Campbell (Vancouver,Canada); echtgenoot van Janet Brown Campbell (Vancouver).
Ralph Perry Davies(24 jaar) | Piloot. Zoon van John P. en Daisy Davies; echtgenoot van Daisy Davies (Edmonton, Alberta, Canada).
Albert James MacLachlan (21 jaar) | Air Gunner. Zoon van James en Mary MacLachlan (St. Vital, Manitoba, Canada).
Het Runnymede Memorial: voor hen zonder graf
De twee overige bemanningsleden, de bommenrichter en de radiotelegrafist, konden na de zware explosie niet worden geïdentificeerd of geborgen. Hun namen staan gegraveerd op het Runnymede Memorial in Englefield Green (nabij Egham, Surrey), op zo'n 32 kilometer ten westen van Londen. Tijdens de Tweede Wereldoorlog lieten meer dan 116.000 mannen en vrouwen van de luchtmacht van het Britse Gemenebest het leven. Ruim 17.000 van hen waren Canadezen. Ongeveer een derde van alle gesneuvelden heeft geen bekend graf. Op het Runnymede Memorial worden 20.450 vermiste bemanningsleden herdacht, onder wie 3.050 Canadezen. Boven de drievoudige ingang van het klooster prijkt een stenen adelaar met het RAF-motto: Per Ardua ad Astra (Via tegenspoed naar de sterren).
Hier worden de twee vermiste helden van Westendorp geëerd:
Panel 180:
Louis Philippe Roma Taillefer (24 jaar) | Warrant Officer Class II |Wireless Operator / Air Gunner. Zoon van Rodolphe en Marie Anne Taillefer (Montreal, Quebec, Canada).
Panel 186:
Rudolph Zeidel (21 jaar) | Flight Sergeant | Bomb Aimer. Zoon van Jack en Celia Zeidel (Montreal, Quebec, Canada).
Manfred Meurer
Het lot van de Duitse nachtjager: Manfred Meurer
Hauptmann Manfred Meurer, de piloot die de Wellington neerschoot, was een van de meest succesvolle nachtjagers van de Duitse Luftwaffe. Hij behaalde 65 luchtoverwinningen in 130 gevechtsmissies.
Zijn eigen einde kwam zeven maanden later. In de nacht van 21 op 22 januari 1944 botste hij met zijn Heinkel He 219 tijdens een luchtgevecht op de Britse Lancaster W4852 (bestuurd door Flight Sergeant Robert Butler), ongeveer 20 kilometer ten oosten van Maagdenburg. Meurer en zijn radio-operator, Oberfeldwebel Gerhard Scheibe, kwamen net als de zevenkoppige bemanning van de Lancaster om het leven. Niemand overleefde de crash.
Bron:
Erfgoedcentrum Achterhoek en Liemers
www.arga-nl
Traces of war
https://aviation-safety.net
Met spreciale dank aan :
Karl Lusink
Bennie Eenink
Maarten Koudijs
findagrave.com
Foto: Evie Koolenbrander
Stichting Opdat Wij Niet Vergeten
.png)
