Familie Aalders
Bernardus Aalders, geboren in 1899 te Ulft en zijn vrouw Bernardina Wilhelmina Gregoor, geboren in 1898 te Ulft, trouwen op 26 augustus 1924. Ze krijgen maar liefst negen jongens en als laatste een meisje. Ondanks de oorlogsjaren heeft het grote gezin een gemoedelijk bestaan. Jan, Bertus, Gerrit en vader werken op de DRU en moeder zorgt thuis voor de kinderen. De jongste kinderen gaan naar de katholieke noodschool St. Antonius waar meester Metternich en meester Piet Vonk bekende leraren zijn.

Op 30 maart 1945 staan Gendringen, Ulft, Silvolde, Etten, Netterden en Voorst aan de vooravond van de bevrijding.
Megchelen is als eerste Nederlandse dorp boven de grote rivieren al op 28 maart door de Engelsen bevrijd. Op 30 maart beginnen de Canadezen met hun opmars naar het westen en het noorden. Vanuit Emmerich en Megchelen trekken ze naar de rivier de Oude IJssel. De geallieerde troepen nemen Duitse stellingen onder vuur en worden vanuit de lucht ondersteund door jachtvliegtuigen. In de Gemeente Gendringen wordt 3 dagen strijd geleverd, wat aan zeker 29 Canadezen en 23 Engelsen het leven kost.
In de maand maart zijn er al veel burgerslachtoffers te betreuren in Gendringen en Ulft door granaatinslagen en aanvallen met raketbommen. Het luchtruim word beheerst door Spitfire, Hawker Tempest - en Typhoons jagers, Hawker Hurricane's, P-51 Mustangs, en Mosquito jachtvliegtuigen. Vanuit het bevrijde zuiden, o.a. vliegveld Gilze-Rijen, opereren de jachtvliegers in de bezette gebieden en schieten op alles wat maar verdacht lijkt.

Goede Vrijdag 30 maart 1945
Vader en moeder Aalders zitten met hun kinderen gezamenlijk in de keuken aan hun warme maaltijd. Rond 17.00 uur klinkt er buiten een explosie.
Iemand schreeuwt: ''NAAR DE KELDER !''
Moeder met dochtertje Ida in haar armen en vader die achteraan loopt, rennen met de kinderen Jan, Gerrit, Bertus, Bennie, Joep, Wim, Herman, Hennie en Frans naar de kelder. Er ontstaat een heel gedrang met z'n allen voor de kelder en Gerrit, Bertus, Joep, Frans en Herman gaan als eersten de kelder binnen. Op dat moment weer een explosie heel dichtbij. De explosie veroorzaakt een geweldige luchtdruk en bomscherven vliegen door de gang van het huis. Dan is het stil …. Vader ligt in de keuken en moeder ligt met dochter Ida in haar armen op de trap. De jongens Jan, Bennie, Wim en Hennie hebben de kelder niet meer kunnen bereiken.
St. Gerardus Majella Gesticht
Duitse soldaten en omstanders komen te hulp en al gauw is de pastoor ook aanwezig. Moeder Bernardina en haar kinderen hebben nog net op tijd de H. sacramenten der stervende mogen ontvangen. De gewonden worden op een ladder naar de timmerwerkplaats van buurman Gerritsen gedragen. Moeder Bernardina wordt onmiddellijk met een bakfiets naar een veldhospitaal in Zeddam vervoerd waar ze wordt verbonden. Dat moet het Gerardus Majella Gesticht zijn geweest want daar was inderdaad een Duits veldhospitaal ingericht.

Dezelfde avond wordt moeder Bernardina van het veldhospitaal in Zeddam naar het Kasteel Ulenpas in Hoog–Keppel gebracht dat ook tijdelijk als Duits veldhospitaal was ingericht. Hier is zij op 3 april gestorven en als onbekende op de algemene begraafplaats in Hoog-Keppel begraven.

Kasteel Huis Baak
Hennie, geboren 3 november 1939, wordt bij deze tragedie op slag gedood en op 2 april begraven op de RK Begraafplaats St. Antoniusparochie in Ulft. Jan, Bennie, Wim en Ida worden met een Duitse auto naar het R.K. St. Jozef Ziekenhuis te Doetinchem gebracht. Door de bombardementen op Doetinchem, in maart 1945, had dit ziekenhuis een noodhospitaal ingericht in kasteel Huis Baak te Baak. Het is goed mogelijk dat de kinderen hierheen zijn gebracht. Het mocht helaas niet meer baten. Op zaterdag 31 maart zijn de andere vier kinderen gestorven.

Op donderdag 5 april worden ze overgebracht naar Ulft en begraven op de RK Begraafplaats St Antoniusparochie Ulft. Lange tijd is niet bekend wat er met moeder Bernardina is gebeurd. Pas na enkele weken komt men erachter dat zij in Hoog-Keppel is begraven. In overleg met het gemeente bestuur in Hoog-Keppel wordt haar lichaam opgegraven en overgebracht naar Ulft waar ze op 2 mei 1945 wordt herbegraven naast haar 5 kinderen.
Op het bidprentje staat de tekst:
''Door granaatscherven getroffen worden allen in eigen woning, op den avond van Goede Vrijdag den 30 maart 1945, het slachtoffer van den wrede oorlog''.
Een drama voor de familie Aalders en een trauma voor de kinderen die de kelder wel hebben kunnen bereiken.



Wat was er gebeurd
Er wordt gesproken over een op het dak van de DRU geplaatste Duitse mitrailleuropstelling. Deze werd onder vuur genomen door één of meerdere geallieerde jachtvlliegtuigen met de in de volksmond genoemde raketbommen. Het doel werd gemist en één van de raketten sloeg in bij de voordeur van de familie Aalders. Een ander versie gaat over een aanval op een Duitse vrachtwagen terwijl deze het huis van de familie Aalders passeerde. Wat er precies is gebeurd zal wel nooit worden opgehelderd.
Bron :
Auteur/Schrijver Maarten Koudijs
OVGG
























