juni 2026
Herdenken
Herdenken

Oorlogsmonumenten Oude IJsselstreek

Graag informeren wij u als stichting over de oorlogs- en herdenkingsmonumenten in de gemeente Oude IJsselstreek. Samen vormen deze 25 monumenten een waardevol onderdeel van het cultuurhistorisch erfgoed en de herinneringscultuur van onze gemeente. Het beheer en onderhoud ligt op dit moment echter bij uiteenlopende partijen: stichtingen, verenigingen, dorpsbelangenorganisaties en individuele vrijwilligers. Een eenduidig gemeentelijk beheer ontbreekt daardoor. Met dit overzicht willen we u laten zien waarom deze monumenten zijn opgericht, wanneer ze zijn onthuld en waar ze te vinden zijn.

1. Plaquette op de St.-Petrus en Pauluskerk Ulft

De bronzen plaquette op de St.-Petrus en Pauluskerk in Ulft gedenkt twee jonge dorpsgenoten die in dienst van het Koninkrijk sneuvelden in voormalig Nederlands-Indië: Philip Cappetti (Java, 1949) en Bennie Massop (Sumatra, 1949). Boven hun namen staat de tekst "Voor God is niets tevergeefs".

De gedenkplaat hing oorspronkelijk in de oude parochiekerk en kreeg na de sloop daarvan, zo'n veertig jaar geleden, een plek in de huidige kerk. Wanneer en door wie de plaquette is onthuld, is niet bekend.

Bron:
Nationaal Comité 4 en 5 mei
https://www.4en5mei.nl/oorlogsmonumenten/zoeken/105/ulft-plaquette-op-de-st-petrus-en-pauluskerk

2. Monument in het Kamnikplantsoen Ulft

Het monument is een bronzen engel met bazuin op een zuil van gepolijst hardsteen en herinnert aan 74 inwoners van Ulft die tussen 1939 en 1949 omkwamen door oorlogsgeweld: tijdens de mobilisatie, de Tweede Wereldoorlog en de politionele acties in voormalig Nederlands-Indië. De engel symboliseert de overwinning en de hoop op een vredige toekomst; in de zuil is een oorkonde met de namen van alle 74 slachtoffers ingemetseld. Op de zuil staat: "Voor hen die vielen om onze vrijheid te herwinnen".

Het monument werd in 1971 onthuld door de moeder van een van de in Nederlands-Indië gesneuvelde militairen. Het stond eerst bij de St.-Petrus en Pauluskerk en verhuisde later vanwege bouwwerkzaamheden naar het Kennedyplein.

 

Bron:

oorlogsgravenstichting

https://oorlogsgravenstichting.nl/monumenten/ulft-monument-in-het-kamnikplantsoen

3. Plaquette aan het treinstation Terborg

De plaquette aan de perrongevel van het treinstation in Terborg gedenkt spoorwegbeambte Gerrit Jan Boersbroek (1907–1943). Hij werkte vanaf november 1942 bij de Deutsche Reichsbahn in Keulen en kwam om bij het bombardement op die stad in de nacht van 8 op 9 juli 1943. Op de gedenkplaat staat: "1940–1945 / Ter gedachtenis aan den gevallene Gerrit J. Boersbroek". De plaquette werd op 16 februari 1948 op het perron onthuld.

Bron:

https://www.tracesofwar.nl/sights/14371/Gedenkteken-Omgekomen-NS-Medewerker-Terborg.htm

4. Oorlogsmonument Terborg

Het oorlogsmonument van Terborg, een zuil van witte natuursteen met daarop een treurende vrouwenfiguur, gedenkt alle inwoners die in 1940–1945 door oorlogshandelingen om het leven kwamen. De voorovergebogen vrouw verbeeldt het verdriet om de slachtoffers. Het monument werd aangeboden door de burgerij van Terborg, zoals ook op de zuil te lezen is, en werd onthuld op 4 mei 1948.

Bron:

Nationaal Comité 4 en 5 mei

https://www.4en5mei.nl/oorlogsmonumenten/zoeken/1996/terborg-oorlogsmonument

5. Monument aan de Doctor Dreesstraat Silvolde

Het monument aan de Doctor Dreesstraat in Silvolde eert het verzet tegen de bezetter. Oorspronkelijk stond hier een houten zuil met de Griekse letters alfa en omega: begin en einde, oorlog en vrede. Toen die zuil was verweerd, ontwierp Wim van der Kemp het huidige abstracte betonnen monument, waarin een klein steunpilaartje een groot, geschonden vlak overeind houdt, zoals het verzet destijds het gehavende land droeg. De letters alfa en omega kregen er opnieuw een plek. Het monument werd op 30 april 1965 onthuld door burgemeester A.A.J. Goldberg.

Bron:

Nationaal Comité 4 en 5 mei

https://www.4en5mei.nl/oorlogsmonumenten/zoeken/1997/silvolde-monument-aan-de-doctor-dreesstraat

6. Gedenkramen in het gemeentehuis Varsseveld

De vijf gebrandschilderde glas-in-loodramen in het gemeentehuis van Varsseveld zijn een geschenk van de Vereniging van Voormalige Onderduikers, uit dank aan de inwoners van de voormalige gemeente Wisch voor hun hulp in de oorlogsjaren. De drie middelste ramen verbeelden de onderdrukking, de onderduiktijd en de bevrijding; het eerste en het laatste raam bevatten regels uit Jan Camperts verzetsgedicht "Het lied der achttien dooden", afgesloten met de woorden "Uit dankbaarheid, de onderduikers". De ramen werden onthuld op 8 oktober 1949.

Bron:

Nationaal Comité 4 en 5 mei

https://www.4en5mei.nl/oorlogsmonumenten/zoeken/1999/varsseveld-gedenkramen-in-het-gemeentehuis

7. Bevrijdingsmonument Varsseveld

Het bevrijdingsmonument van Varsseveld, een natuurstenen obelisk, herinnert aan de bevrijding van het dorp op 31 maart 1945. Op de zuil staat een regel van Vondel: "Triomfe volgt op lijden, voor hen die wettig strijden". Het monument werd al enkele maanden na de bevrijding, op 27 augustus 1945, onthuld door Grada Duthler.

Bron:

Nationaal Comité 4 en 5 mei

https://www.4en5mei.nl/oorlogsmonumenten/zoeken/2000/varsseveld-bevrijdingsmonument

8. Joods monument Terborg

Het Joodse monument in Terborg gedenkt 24 Joodse dorpsgenoten die tijdens de oorlog door de bezetter werden weggevoerd en vermoord. Op de brede natuurstenen gedenksteen staan hun namen, een Davidster en een Hebreeuwse klaagtekst: "Over dit alles ween ik bittere tranen, mijn oog, mijn oog, het huilt zich uit in water". De steen werd in 1959 geplaatst en in 2022 opgeknapt op initiatief van Gerrit Pennings; de Israëlitische gemeenschap verzorgt het onderhoud.

Bron:

Nationaal Comité 4 en 5 mei

https://www.4en5mei.nl/oorlogsmonumenten/zoeken/1995/terborg-joods-monument

9. Oorlogsmonument Rademakersbroek

Op deze ongewone, stille plek voltrok zich op 2 maart 1945 een onvoorstelbaar drama. De Duitse bezetter fusilleerde hier koelbloedig 46 politieke gevangenen uit gevangenis 'De Kruisberg' in Doetinchem. Mannen in de bloei van hun leven, afkomstig uit alle hoeken van het land. Hun dood was een brute vergelding voor de liquidatie van vier Duitse soldaten door verzetsgroep 'De Bark'. In één klap werden 46 levens wreed weggerukt.

Direct na de fusillade werden zij in Varsseveld begraven. Later vonden velen hun laatste rustplaats op Ereveld Loenen of in hun eigen geboorteplaats.

De herinnering aan deze mannen mag nooit vervagen. Elk jaar op 2 maart om exact 12:00 uur vindt er aan het Rademakersbroek een plechtige herdenking plaats.

Voor meer informatie kunt u terecht bij het gemeentehuis.

Bron:

Tracesofwar

https://www.tracesofwar.nl/sights/5822/Oorlogsmonument-Rademakersbroek.htm

10. Oorlogsmonument Prinses Irenestraat Varsseveld

Het oorlogsmonument aan de Prinses Irenestraat in Varsseveld herdenkt 62 oorlogsslachtoffers. De witte natuurstenen beeldengroep toont een boer, een soldaat en een vrouw met bijbel. Het gestage werken, de paraatheid en de bezinning die samen de eenheid van de bevolking tijdens de bezetting verbeelden.

Om het monument staat een muur met vier plaquettes: voor de zeven Nederlandse militairen die in de meidagen van 1940 sneuvelden, de 46 verzetsstrijders die op 2 maart 1945 bij Varsseveld werden gefusilleerd, de zes verzetsmensen die in de ondergrondse strijd omkwamen en de drie in Nederlands-Indië omgekomen militairen. Het monument werd op 4 mei 1949 onthuld door mevrouw W.E. van Braak-Raterink, weduwe van een verzetsstrijder.

Bron:

Nationaal Comité 4 en 5 mei

https://www.4en5mei.nl/oorlogsmonumenten/zoeken/2004/varsseveld-oorlogsmonument

11. Monument aan de Ds. Van Dorpstraat in Gendringen

In werkkamp Rees, net over de Duitse grens, verrichtten van december 1944 tot maart 1945 duizenden Nederlandse mannen dwangarbeid onder erbarmelijke omstandigheden; honderden overleefden het kamp niet. Wie wist te ontsnappen, werd door verzetsmensen 's nachts de grens over geholpen en door de bevolking opgevangen met eten, kleding en onderdak. Als dank schonken de ex-dwangarbeiders een plaquette van witte natuursteen, met daarop herten die naar het zonlicht vluchten en de tekst "Aangeboden door dankbare vluchtelingen kamp 'Rees' 1945".

De plaquette, ontworpen door ex-dwangarbeider G. Nuijen, werd op 3 juli 1954 onthuld en zat oorspronkelijk in de gevel van verenigingsgebouw De Rank. Na de sloop daarvan in 2002 kreeg zij een plek in het voorportaal van het nieuwe gebouw De Gent.

Bron:

Nationaal Comité 4 en 5 mei

https://www.4en5mei.nl/oorlogsmonumenten/zoeken/2655/gendringen-monument-aan-de-ds-van-dorpstraat#:

12. Bevrijdingsmonument Etten

Het bevrijdingsmonument in Etten bestaat uit een koperen zuil met schilden waarop de Ettense oorlogsjaren staan beschreven. Bovenin zijn aan vier zijden in perspex relikwieën gevat, onder meer van omgekomen dorpsgenoten, van een gesneuvelde Canadese militair en van de neergestorte Stirling-bommenwerper en haar bemanning. Voor de zuil ligt een grote kei met een koperen silhouet van Etten en de jaartallen 1940–1945. Het monument werd onthuld op 31 maart 2005.

Bron:

Nationaal Comité 4 en 5 mei

https://www.4en5mei.nl/oorlogsmonumenten/zoeken/2706/etten-bevrijdingsmonument

13. Monument werkkamp Rees Megchelen

Vrede, vriendschap en verzoening kwamen in de plaats van vijandschap. Een hartenkreet van de dochter van een dwangarbeider in Rees tijdens de Tweede Wereldoorlog.

In de laatste oorlogsmaanden hielp vrijwel heel Megchelen de uitgeputte dwangarbeiders die uit werkkamp Rees wisten te ontsnappen. Mede door de inzet van Arend Jan Disberg kwam er uiteindelijk ook in Megchelen een monument: een indrukwekkende bronzen plastiek van kunstenaar Piet Sluiter. Die werd in februari 2010, vlak bij de school die destijds als noodopvang diende, in een vliegende storm onthuld door zeven voormalige dwangarbeiders. Sinds oud-dwangarbeiders hun stilzwijgen verbraken, groeit over de grens heen een band van vrede, vriendschap en verzoening.

Bron:

https://historiek.net/heldenrol-voor-moedig-megchelen-in-194445/19397/

14. Monument voor de 11 gesneuvelde Canadese Soldaten in Netterden

Op 31 maart 1945 bevrijdden twee Canadese regimenten het Gelderse Netterden na een zware strijd. Precies zeventig jaar later, op zaterdag 28 maart 2015, kreeg deze historische gebeurtenis een blijvende plek in het dorp. Voorafgaand aan de onthulling van het herdenkingsmonument was er een bijeenkomst in de Sint-Walburgiskerk. Tijdens deze dienst herdachten de aanwezigen de bevrijders, én de vijf bemanningsleden van een Lancaster-bommenwerper die in mei 1943 in Netterden neerstortte.

Het monument vertelt het oorlogsverhaal via drie tastbare elementen.

Centraal staat een gedenkzuil met de namen van de gesneuvelde militairen: acht soldaten van The Queen’s Own Cameron Highlanders of Canada en drie soldaten van het 8th Canadian Recce Regiment. Direct daarnaast staat een authentieke Duitse Kochbunker die herinnert aan de vijandelijke verdedigingslinie. Als contrast is er een kleurrijke 'Social Sofa' geplaatst; deze vrijheidsbank werd ontworpen in samenwerking met kunstenares Emeke Buitelaar.

Bron:

Tracesofwar

https://www.tracesofwar.nl/sights/71256/Monument-Gesneuvelde-Canadese-Soldaten.htm

15. Het monument bij De Martelaren van Gorcumkerk in Varsselder-Veldhunten

Hoewel de kerk zelf het belangrijkste monument in het dorp is, worden in de nabije omgeving (zoals in Gendringen) ook monumenten en wandelparken onderhouden ter nagedachtenis aan de Tweede Wereldoorlog. In Varsselder-Veldhunten herdenkt men tevens drie gesneuvelde soldaten van de Queen's Own Cameron Highlanders of Canada die hun leven gaven voor onze vrijheid, evenals de omgekomen Todt-arbeiders uit Aalten en de Duitse soldaten die stierven bij het mijn ongeluk.

Bron:

Boek / Oorlogsherinneringen Varsselder-Veldhunten

16. Monument oorlogskinderen Sinderen

Het incident vond plaats op 22 februari 1945. Een Duitse vrachtwagen stond bij de oude school in Sinderen, waar soldaten bezig waren met het leggen van telefoonpalen. Drie jonge kinderen, Riki, Gertje en Wimken, speelden buiten en werden nieuwsgierig. Ze verlieten hun tuin en liepen richting de Duitsers. Op dat moment openden Engelse jachtvliegtuigen het vuur op de vrachtwagen, waarbij de drie onschuldige kinderen per ongeluk werden geraakt en om het leven kwamen.

Op zaterdag 4 april 2009 vond de onthulling van het herdenkingsmonument plaats. De aanwezigen werden in het Buurtschapshuis ontvangen door Willy Klompenhouwer, de voorzitter van Sinderens Belang. Op het plein voor dit gebouw voltrok zich in 1945 het drama. Vervolgens gaf Jet Heusinkveld, de kunstenares, nadere informatie over haar keuze en motivatie voor het ontwerp. Kinderen van de Openbare School "De Wegwijzer" hadden prachtige werkstukjes over het begrip oorlog gemaakt en deze in de zaal tentoongesteld.

Bron:

https://sinderen1940-1945.blogspot.com/2009/11/de-onthulling.html

17. Plaquette Sint Martinuskerk in Etten

Het monument in de Sint Martinuskerk in Etten (gemeente Oude IJsselstreek) bestaat uit een plaquette van donker natuursteen die in de vorm van een venster in een muur is aangebracht. Op de plaquette is bovenaan in wit een kruis aangebracht.

De tekst op de plaquette luidt:‘

TER GEDACHTENIS AAN DE IN DEN OORLOG EN GEDURENDE DE BEVRIJDINGSDAGEN GEVALLEN PAROCHIANEN

Bron:

Nationaal Comité 4 en 5 mei

https://www.4en5mei.nl/oorlogsmonumenten/zoeken/2748/etten-monument-in-de-sint-martinuskerk

18. Joods monument Gendringen

Het monument in Gendringen herinnert aan de Joodse inwoners van de voormalige gemeente Gendringen die tijdens de Tweede Wereldoorlog door de nazi's zijn weggevoerd en vermoord. In 1811 bouwde een kleine Joodse gemeenschap in Gendringen een synagoge op deze plek. Op 8 maart 1945 verwoestte een verdwaalde bom dit gebouw. Er bleef een lege plek over. Bijzonder is dat bijna alle joden vóór de Duitse inval uit Gendringen waren vertrokken. Helaas weren velen toch nog opgepakt en vermoord in Sobibor, Auschwitz of een ander vernietigingskamp. Hun namen staan op deze struikeldrempel Opdat wij niet vergeten.

Bron:

www.struikelstenen-oudeijsselstreek.nl

19. Monument Hent Visser en Antoon ter Voert

Het monument voor Hent Visser en Antoon ter Voert herinnert aan een tragisch ongeluk vlak na de bevrijding van de Achterhoek. Het monumentje bevindt zich in het Vehlingsebos, net over de grens bij Megchelen in Duitsland (aan de Grenzweg in Vehlingen) Op 26 april 1945, een aantal weken na de bevrijding, trokken de twee mannen uit Megchelen (toenmalige gemeente Gendringen) met paard en wagen het bos in om hout te halen voor de wederopbouw van hun dorp.

Tijdens het verzamelen van het hout ging het gruwelijk mis: Antoon ter Voert (46 jaar, voerman) liep links voornaast de wagen en stapte op een door het Duitse leger achtergelaten tankmijn of Schrapnellmine.

Hent Visser (39 jaar, fabrieksarbeider) liep rechts achter de wagen. Door de klap explodeerde ook een tweede gekoppelde mijn, die hem fataal trof. Beide mannen overleden ter plekke en hun lichamen werden later met een platte wagen door dorpsgenoten opgehaald. Op de foto de twee oudste kinderen van Hent Visser bij het monumentje waar hun vader om het leven kwam.

Bron:

Maarten Koudijs

https://oorlogsgravenstichting.nl/personen/162106/antonius-bernardus-albertus-ter-voert

20. Luistersteen te Megchelen

Op zaterdag 13-07-2013 is te Megchelen in het bijzijn van veel publiek, een luistersteen onthult, door de heren Josef Becker,  Ab Gerritse en Jan de Louter.

Deze luistersteen maakt deel uit van de Liberation Route. De steen vertelt het verhaal van Kamp Rees, waar tussen december 1944 en maart 1945 ongeveer 3500 Nederlandse dwangarbeiders leefden onder erbarmelijke omstandigheden. Zeker 300 tot 600 mannen overleefden het kamp niet. Een van hen was een 16-jarige jongen uit Apeldoorn. Dat er niet nog meer slachtoffers vielen, is dankzij de massale hulp van de bevolking in de grensstreek. Zo smokkelde de Duitse verzetsman Josef Becker in nauwe samenwerking met het verzet in Megchelen talloze dwangarbeiders veilig de grens over. In Megchelen werden circa 1700 gevluchte mannen opgevangen, verzorgd en klaargemaakt voor hun reis naar huis. Oud-dwangarbeiders Gerritse en de Louter zijn twee van hen die dit overleefden.

Het verhaal bij deze luistersteen is gratis beschikbaar in het Nederlands, Engels en Duits. U kunt de audio vooraf downloaden op uw smartphone. Met dank aan initiatiefnemer Gert Snelting (namens CLM) die deze herinnering levend houdt.

Bron:

https://dwangarbeidersapeldoorn.nl/2013/07/onthulling-van-de-luistersteen-te-megchelen/

21. Gedenkteken Joodse monument Terborg

Waar eens de synagoge stond staat nu dit gedenkteken. Daags vóór de daadwerkelijke bevrijding van Terborg op 1 april 1945, vond er op 31 maart 1945 nog een felle geallieerde luchtaanval plaats. Engelse jagers bestookten toen de directe omgeving van de Silvoldseweg, waarbij de nabijgelegen synagoge (op nummer 22) volledig werd verwoest.

Het interieur was al eerder leeggeroofd. De Torarollen waren op tijd naar Amsterdam overgebracht en bleven ten dele behouden. Een herinnering aan de weggevoerde Joodse inwoners en de verwoeste synagoge die op deze plaats heeft gestaan.

Bron:

https://www.gld.nl/nieuws/7955492/joods-monument-al-na-paar-maanden-vernield-afschuwelijk

22. Kantongerecht Terborg

Op 8 februari 1945 werd het Kantongerecht in Terborg zwaar getroffen door een gealliieerd bombardement. Engelse jachtvliegtuigen voerden die ochtend rond 08:30 uur felle aanvallen uit met boordwapens en lichte bommen boven Terborg, Voorbroek en Etten. Dit gebeurde na urenlang hevig artillerievuur over de nabijgelegen Duitse grens (onder andere bij Kleef).

Het monumentale Kantongerecht Terborg aan de Silvoldseweg liep net als de naastgelegen telefooncentrale en omliggende woningen zware schade op. Volgens de historische kronieken van inwoner Hendrik Braam lag het huis van Ir. R. Sassen compleet in puin en liepen diverse panden van lokale bewoners (zoals H. Wolfs, B. Eringfeld en griffier Avis) enorme schade op.

In herinnering Theo Willemsen

Bron:

https://adwhistorie.nl/wp-content/uploads/2025/02/Theo-Willemsen-over-de-synagoge-in-Terborg-1.pdf

23. Terborg Joods baarhuisje

  • In de laatste oorlogsmaanden gebruikten de Duitse troepen de Joodse begraafplaats als strategische post. Bij hun aftocht vlak voor de bevrijding in de lente van 1945, bliezen zij het metaheerhuisje op om te voorkomen dat het door de geallieerden strategisch gebruikt zou worden of simpelweg als daad van vernieling. Enkel de fundamenten en wat brokstukken bleven over. Na de oorlog lag het terrein er jarenlang troosteloos bij. Omdat de Joodse gemeenschap van Terborg vrijwel geheel was weggevoerd, was er aanvankelijk niemand om de begraafplaats te herstellen.
  • Pas eind jaren '50 werd met behulp van de resterende joodse gemeenschap en de burgerlijke gemeente besloten het gebouwtje vanaf de grond toe opnieuw op te bouwen. In 1958 werd deze reconstructie voltooid. Het huidige gebouwtje is dus een zeer getrouwe en naoorlogse reconstructie van het origineel uit 1928, gebouwd op de oorspronkelijke fundamenten.
  • Bron:

    Tracesofwar

    https://www.tracesofwar.nl/sights/14374/Joods-Monument-Joodse-Begraafplaats-Terborg.htm

    24. Stolpersteine ook wel Struikelstenen genoemd in Silvolde

    "Het is nooit te laat om iemand te eren, het is de zwartste bladzijde van de geschiedenis", zegt Marcel van Berkum van Stichting Struikelstenen Gemeente Oude IJsselstreek.

    "Je ziet dat discriminatie weer toeneemt, het is van alle tijden." Op de stenen staan de namen van Rosa, Godfried en Ella Wolf, die in de tweede wereldoorlog in nazikampen zijn vermoord. In de gemeente Oude IJsselstreek, met name in Terborg, Varsseveld, Westendorp en Silvolde, liggen tientallen Stolpersteine die Joodse slachtoffers van WO II herdenken, met 18 stenen in Terborg als eerste, gevolgd door 4 in Varsseveld, 2 in Westendorp en 3 in Silvolde, waarmee het totaal op 27 en mogelijk meer uitkomt, gelegd door de lokale Stichting Struikelstenen.

    Bron:

    Stichting Struikelstenen Gemeente Oude IJsselstreek

    25. Plaquette noodziekenhuis te Sinderen

    Verpleegden die in het voorjaar van 1945 waren opgenomen in het noodziekenhuis te Sinderen, dat gevestigd was in het boerderij-pension “Nieuw Rexwinkel” van de wed. H.W. Gesink, hebben als herinnering aan de genoten hulp een gevelsteen aangeboden. De steen, die van gevlamd marmer is vervaardigd, heeft als inscriptie: “Deze steen werd aangeboden uit dankbaarheid voor de liefderijke verpleging in april 1945.

    (Ondert.) De gerepatrieerden uit Duitsland

    Foto's:
    Evie Koolenbrander & Maarten Koudijs

    Tekst:
    Maarten Koudijs

    Andere projecten

    Uitgaven
    Uitgaven

    Tussen grens en hoop - Gendringen-wisch ‘40-’45

    Tachtig jaar na de bevrijding dreigen de persoonlijke verhalen uit de Tweede Wereldoorlog te verdwijnen. Met het boek 'Tussen grens en hoop' legt Stichting Opdat Wij Niet Vergeten deze verhalen vast voor volgende generaties. Niet de grote veldslagen staan centraal, maar de ervaringen van gewone burgers en militairen uit de voormalige gemeenten Gendringen en Wisch.

    maart 2025

    Evenementen
    Evenementen

    Bevrijdingsconcerten in samenwerking met Canadese vrienden

    In 2023 en 2025 vonden twee bijzondere bevrijdingsconcerten plaats in samenwerking met Canadese vrienden.

    zomer 2023 & 2025